حس های ساده و شیرین..نایاب نایابن برات تا اینکه یهو خودشونو نشون میدن و تو بهت زده میگی این کجا بود این همه وقت....نگو ک نمیدیدمش و جلوم بود

مث وقتی ک یهو مث ی مه میاد توی فکرت و لبخندتو نمیتونی پاک کنی

مث اینکه با هزار تا ریسک و ناراحتی و غم و سناریو...یهو میبینیش و ریست میشی

تصورشم خوبه...یکی از اینا لدفن!

باید بهتر بود...

باید بیشتر بود...

باید قویتر بود...

نباید جا بدم ب ی مشت بی لیاقت احمق...باید بجنگم...باید!

چقد جالبه ک حال امروزم...تفکرات دیروزمه

و وقتی که با کل وجود چیزی خواستی...میاد سراغت...و چی قشنگتر از شادی و آرامش؟!